Haya in het nieuws

Haya uit Hengelo geeft psycho-energetische therapie: ‘Zo heeft mijn ellende toch zin gehad’

HENGELO – Haya Plaggenborg begint de eerste opleiding in Twente tot psycho-energetisch therapeut. Ze heeft er zelf veel aan gehad.

TC Tubantia,Theo Hakkert 11-09-19,

Ze was vijftien jaar toen haar moeder met de mededeling kwam dat ze uit huis zou worden geplaatst. „Toen dacht ik: dit is hét bewijs. Ze houden niet van me en dat hebben ze nooit gedaan ook.” Haya Plaggenborg zit al bijna drie kwartier vrij stoïcijns over haar moeilijke jeugdjaren te praten, maar nu schiet ze vol. „Zie, het raakt me nu nog. Dan denk je dat er op deze leeftijd overheen bent.” Ze is 57.

Na de mededeling van haar moeder is ze uit haar vel gesprongen. „Ik kwam altijd voor mezelf op, hoe moeilijk het ook was. Ik riep: ‘Als je dit flikt wil ik jullie nooit meer zien, nooit meer’. Toen mocht ik blijven. Maar het was natuurlijk helemaal kapot.” Terwijl haar moeder niet eens de kwade genius was thuis. Dat was haar vader. Later heeft Haya Plaggenborg vastgesteld dat hij narcistisch was. Ziekelijk op zichzelf gericht. „Ik was ‘het gehate kind’. Mijn vader treiterde, sarde, schold me uit.” Voor haar gevoel vanaf haar geboorte. „Ik weet niet anders dan dat ik niet deugde. Schreeuwde en tierde. Altijd. Constant. Ik deed alles fout. Ik deugde nergens voor, was achterlijk en stom. Mijn moeder liet hem begaan.”

Ze doet haar verhaal buiten in de tuin. De kat slaapt op een zonnebed, de hond drentelt onder tafel. Een van vele herinneringen: „Eigenlijk heel onschuldig. Er lagen speelgoedblokjes onder de bank. We waren met drie kinderen. Mijn vader werd er bij geroepen. Mijn oudste zus kon het niet gedaan hebben, want zij was te intelligent. Mijn tweede zus ook niet. En dan kwam het. Tegen mij, en dan ging hij tekeer. Zware psychische mishandeling was het.”

Nooit liefde gehad?
„Nee, absoluut niet. Natuurlijk wilde ik weg, maar als kind kun je niet uit de situatie stappen.”

Met zestien ging ze over zelfmoord nadenken. „Mijn moeder las het in mijn dagboek. Ze heeft me vierkant uitgelachen. Op een rare manier hielp dat, want ik dacht: ze missen me niet, dan hoef ik het ook niet te doen. Je beseft dat je voor jezelf moet leven.”

Bouwen aan zelfver­trou­wen, de rode draad in mijn leven

Even voor de goede orde: hij heeft jou niet misbruikt?
„Nee, absoluut niet. Gelukkig niet. Hij wilde me wel uit woede slaan, maar dat was het enige dat mijn moeder tegenhield.”

Eenmaal uit huis werd ze eerst een jaar au pair in de VS. „Ik moest mezelf een schop onder de kont geven door iets te doen wat moeilijk was: fungeren als au pair.”

Al jong ontmoette ze haar man. Tot overmaat van ramp bleek ook haar schoonmoeder narcistisch. Reden voor Haya Plaggenborg zich in narcisme te verdiepen. Ze opende de website narcisme.nl en ging een cursus psycho-energetische therapie volgen. Zo trok ze zichzelf uit het moeras van haar jeugd. „Bouwen aan zelfvertrouwen, de rode draad in mijn leven.”

Vanaf 18 september biedt ze in de Zwanenhof in Zenderen een driejarige deeltijd beroepsopleiding, CRKBO-gecertificeerd, van elk achttien lesdagen. Wie het heeft afgerond, kan zelf als psycho-energetisch therapeut aan de slag.

Wij lossen het probleem op in je gevoel, daar waar het begonnen is

Moet je zelf deze ervaring hebben gehad?
„Je moet het zo zien: het zijn allemaal hooggevoelige mensen die zich aanmelden. Ze zijn niet voor niets geïnteresseerd. Het is vaak zo dat ze iets dergelijks hebben meegemaakt. Soms denken ze het verwerkt te hebben, maar er komt bijna altijd nog iets boven water.”

Zes jaar geleden begon ze in Hengelo De Hartkamer, voor mensen die in een knoop zijn geraakt die de reguliere medische wereld niet kan ontwarren. „Je komt zo veel ellende tegen, ongelofelijk. En dan kunnen helpen is mooi. Zo heeft mijn ellende toch zin gehad.”

De deelnemers die zich tot nu toe hebben aangemeld zijn tussen de 30 en 60 jaar oud, zegt ze. „Ze brengen problemen mee waar ze hun hele leven mee hebben geworsteld. Ik ben altijd de laatste strohalm. Ze hebben hun hele leven bij een psycholoog gelopen, maar dat helpt niet iedereen. Psychologie houdt in dat je met elkaar praat, maar dat lost niets op. Je moet met je gevoel gaan werken. Daar zit het emotionele knooppunt. Je moet terug naar het pijnpunt waar het is begonnen en dat is bijna altijd rond het derde of vierde levensjaar. Zoals bij mijzelf. Wij lossen het probleem op in je gevoel, daar waar het begonnen is. Ja, je moet het toelaten, je ervoor openstellen. Maar besef: er is geen goed of fout, het gaat om jouw persoonlijke ervaring.”